سیاستگذاری کشاورزی
حال بد مرغدار

مغلوبان جنگ تحریمی
حال بد مرغدار

سال گذشته و حال، حالِ مرغداران نیکو نیست. جمعی سرمایه‌گذار مستاصل، قهرمانان بی‌جام و مدال و استوار قامتان خمیده، اینک مانده‌اند که ده‌ها هزار مجوز و میلیون‌ها کارگر و مهندس و دامپزشک به کار گرفته شده و میلیون‌ها مترمربع سالن پرورش و صدها هزار تن فضای انبار و سیلوی نگهداری نهاده‌های دامی و... را چه کنند؟!
این جمعیت نالان و مغلوبان جنگ تحریمی که تأمین‌کنندگان ارزان‌ترین غذای سالم برای اقشار آسیب‌پذیر و کم‌درآمد هستند هر روز به دنبال تأمین دان و خوراک طیور به همه دالان‌های تاریک و روشن دولتی، خصوصی و زیرزمینی سرک می‌کشند تا بتوانند مانع تلف شدن جوجه‌ها شوند و بتوانند گوشت مرغ به جامعه عرضه کنند.
دولت به‌عنوان دروازه‌بان واردات، مخزن و انبار ارز، کدخدای ممنوع‌سازی، گران‌فروشی و ارزان‌‌خری، صادرکننده تعرفه و بنیانگذار دو نرخی و چند نرخی و مسبب رانت و فساد و مانع‌سازی و جاری شدن نظام عرضه و تقاضا، هم اختصاص ارز دولتی را برای خرید و واردات نهاده‌های دامی متوقف کرده هم مجوز ورود نهاده با ارز آزاد و عرضه به قیمت تمام شده منطقی را نمی‌دهند از طرفی نهایتاً 20 درصد کل خوراک طیور را به قیمت مصوب به مرغدار (آن هم در درازمدت) ارائه می‌کند.
مرغدار اگر واحد پرورش گوشتی را تعطیل نکند، مجبور است 80 درصد نیاز دان مرغ را از بازار آزاد تهیه نماید اما باید زیر قیمت گوشت حاصله را به قیمت مصوب بفروشد. توجه کنید:
-  قیمت مصوب هر کیلو ذرت 1500 تومان است اما در بازار آزاد 2500 تومان
-  قیمت مصوب هر کیلو سویا 2450 تومان است اما در بازار آزاد بیش از 7000 تومان
-  قیمت مصوب هر قطعه جوجه یکروزه 2850 تومان است اما در بازار آزاد بیش از 3000 تومان
از طرفی نوسانات کیفیتی نهاده‌ها موجبات نوسان در ضریب تبدیل دان به گوشت (به ضرر مرغدار) می‌شود و این مسیر پر پیچ و خم و هزینه‌های گاه تا 200 درصد افزوده شده مرغدار، هیچگاه به چشم دولت، وزارت صنعت، معدن و تجارت، تعزیرات و نهادهای نظارتی نمی‌آید و هیچ حمایتی از مرغدار به جز شعار صورت نمی‌گیرد. اما همین که مرغ به کشتارگاه و بسته‌بندی می‌رسد، دوربین‌ها و چشم‌های نظارتی و شلاق‌های تثبیت قیمت و عرضه به قیمت مصوب فعال می‌شود.
در همین حال همان تصمیم‌سازان حتی یکی صندلی برای نماینده مرغدار در جلسات قیمت‌گذاری و یک جایگاه اظهارنظر و حق رأی برای تولیدکننده قائل نمی‌شوند. تعزیرات در برابر 80 درصد خرید آزاد نهاده‌ها و کاهش ضریب تبدیل، چشم‌هایش را بسته است.
تعزیرات به سراغ وزارت صمت نمی‌رود تا جویا شود چرا همین ارز دولتی را که گرفته است ابتدا به صنعت اختصاص داده در حالی که در شرایط این چنینی ارز دولتی باید برای واردات نهاده‌های دامی صرف می‌شد!
تعزیرات و دیگر نهادهای نظارتی حکومتی نمی‌پرسند چرا ثبت سفارش و اختصاص ارز برای تولید محصولی که هم امنیت غذایی را دربردارد و جبراً باید به قیمت مصوب عرضه شود صورت نمی‌گیرد؟ مرغدار به مثابه «... که دخلش بود 19 و خرج ۲۰» مانده است که در مصاف با این جنگ تحریمی تعطیل کند، رها کند یا فرار؟!
به نظر می‌رسد چنانچه امکان اختصاص ارز دولتی برای خرید و واردات به موقع نهاده‌های دامی نباشد شاید مناسب‌ترین راه این باشد که به تشکل‌های مرغداران، تولیدکنندگان خوراک دام و طیور و فعالان ذیربط اجازه داده شود تا با ارز آزاد به واردات نهاده‌های مورد نیاز بپردازند و نمایندگان مرغداران در جلسات قیمت‌گذاری براساس نرخ خرید و تأمین نهاده‌ها و قیمت تمام شده، قیمت گوشت و تخم مرغ را بررسی و اعلام نمایند.
در این میان دولت برای اقشار آسیب‌پذیر و کم درآمد نیز می‌تواند سبد کالا (نه مانند آنچه در ماه‌های گذشته رخ داده) یا کوپن مرغ ارزان (اختلاف قیمت توسط دولت پرداخت شود) اختصاص دهد تا خانوارها از حداقل تأمین پروتئین محروم نشوند. 

سرمقاله ماهنامه دام و کشت و صنعت – شماره ۲۴۰ - ۱۳۹۹

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow