سیاستگذاری کشاورزی
کشاورزی‌‌چی‌های تغییرِ مسیر داده

اتاق فرمان واردات

کشاورزی‌‌چی‌های تغییرِ مسیر داده

مهندس ابوالقاسم گلباف

شاید کمتر مسئولی دقت و توجه داشته باشد که هیچ محصول نهایی کشاورزی و غذایی وارداتی، کیفیت و طعم و سلامت محصولات کشاورزی ایران را ندارد و حتی از نظر قیمت تمام‌شده و سهم بازار نیز کالای وارداتی با مشابه ایرانی قدرت رقابت ندارد اما هیچ ماشین(نه فقط خودرو) و صنعتی در داخل، یارای رقابت کیفی، هزینه‌ای و بهره‌وری با مشابه خارجی ندارد. 
همان مسئولان کم‌توجه و بی‌دقت اما، بیشترین ارز و بودجه و قوانین و تسهیلات را به خطوط وارداتی می‌دهند. ارز پایه برای آن اختصاص می‌یابد و جالب‌تر اینکه اتاق بازرگانی به اتاق فرمان این واردات تبدیل می‌شود. 
در حالی که هر جا به کشاورزی توجه کردیم و بودجه را در اختیار آن قرار دادیم حتی در کوتاه‌مدت پاسخ گرفتیم اما سال‌ها سرمایه‌گذاری سخاوتمندانه و ولخرجی روی صنعت هرگز پاسخ نداد. 
اسفناک‌تر اینکه برخی از روسا، مدیران، طراحان و برنامه‌ریزان همین اتاق بازرگانی در جوانی در زمره معاونین و مدیران‌کل وزارت کشاورزی و پیشتاز بهره‌وری، تولید محصول داخلی، اشتغال پایدار بر مبنای کار کشاورزی در کشور بودند و در مقابل واردات سینه سپر می‌کردند اما همین که آب برای شنا یافت شد، برخی از آنان شناگران ماهر استخرهای بزرگ واردات شدند و کارتل‌ها، مولتی‌میلیاردرها و مافیای رانت و قدرت گشتند تا هر روز جیب کشاورز و منابع کشاورزی، خالی و خالی‌تر شود. 
از سوی دیگر، وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز پشت به کشاورزی و رو به صنعت کرده در حالی که صنعت می‌تواند از مسیر کشاورزی رشد کند و تعالی یابد، در غیر این صورت تنها باید به واردات یا نهایت مونتاژ بسنده نماید و همین است که یک‌شبه 5500 خودرو، غیرمجاز ثبت سفارش می‌شود؛ اما یک کیلو گوشت قرمز مشمول چنین التفاتی نمی‌گردد. 
مسلماً وزارت پیشنهادی بازرگانی به مجلس هم اگر فرصت تجدیدقوا و احیاء پیدا کند(کما اینکه مدافعان و نیروهای خود را در نقاط استراتژیک وزارت کشاورزی مستقر کرده‌است) با فرمول توجیه "قیمت تعیین‌کننده است" واردات را بر تولید ترجیح خواهد داد. 
معاونت بازرگانی وزارت کشاورزی دلخوش از اینکه اختیارات و مجوزها و تعیین تعرفه‌های واردات و صادرات محصولات کشاورزی را در دست گرفته در مواردی به جایگاه و پایگاه تحمیل نظرات و اراده مافیای برخی واردکنندگان تبدیل شده و عوامل و کارچاق کن‌ها، کانال‌های ارتباطی خود را همچنان مستحکم در اختیار دارند؛ موارد یاد شده از آن‌رو قلمی شد چون اینک که در برهه خطرناکی قرار داریم و احتمال تشدید تحریم‌ها، غلیان و هیجانی را در مسئولان به‌وجود آورده که شاید در محاصره غذایی قرار گیریم، پس باید به هر قیمت که شده سیلوها، انبارها و سردخانه‌ها به دپوی روغن، برنج، ذرت، جو و.. تبدیل شود. اینجاست که دلارهای بی‌زبان 3800، 4200 و 4400 تومانی اولین قربانگاه خرید محصولات تراریخته(بیش از 12 میلیون تن)، روغن‌های کم‌کیفیت و در مواردی ناسالم(بیش از یک میلیون و 250 هزار تن) و... می‌شود. 
بدبختانه تبلیغات وسیع برای مصرف بیش از پیش محصولات وارداتی روغن ساخته شده آماده مصرف که سلامت و کیفیت محتوایی همه آن‌ها ثابت نشده در رسانه‌ها به ویژه صداوسیما مزید بر علت می‌شود؛ تا همین کالای نهایی وارداتی روغن تراریخته پالم و کلزا و ... در برنامه‌های آشپزی صداوسیما، تبلیغات و آگهی‌های رادیو تلویزیونی، برنامه‌های تبلیغاتی قبل از فیلم‌های سینما، سالن‌های سینمایی چنان معرفی و حیات‌بخش و نشاط آفرین معرفی می‌شود که مانند لوله آفتابه روغن‌های این چنین را روی سالاد، برنج و ... می‌ریزد تا سرانه بیشتر مصرف موجب خروج بیشتر ارز شود(سرانه مصرف روغن کشور حدود 20 کیلو است درحالی که سرانه جهانی 11 کیلو است). 
صاحب‌نظران معتقدند با اصلاح برنامه‌ها و ترویج فرهنگ استفاده از تولیدات داخلی، مصرف بهینه و دقت و صرفه‌جویی در مصرف کالای وارداتی و رسیدگی به مسائل مورد تردید آن، بتوان در سال حمایت از کالای تولید داخل، قدرت و توان عملیات اجرایی و خدماتی وزارتخانه را دو چندان کرد.

سرمقاله دام و کشت و صنعت - شماره۲۲۰ -سال ۱۳۹۷

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow