سم
آينده توليدكنندگان سموم كشاورزي

سه هزار كارگر، تكنسين، متخصص

و بيش از 60 كارخانه سموم توليد داخل، در مرز تعطيلي

آينده توليدكنندگان سموم كشاورزي

تأكيد بر واردات سموم دفع‌آفات ساخت داخل با هدف مقابله با رانت‌خواري در سازمان حفظ‌نباتات و حذف رويه غلط و فسادخيز ثبت مجدد سموم-كه حدود 30 ميليون دلار به كارخانه‌داران و كشاورزان ضرر وارد و عده معدودي را به ناحق مولتي‌ميلياردر كرد- و مخالفت براي واردات سمومي كه در داخل كشور توليد مي‌شود-حداقل 100 قلم از سموم دفع‌آفات امكان توليد در داخل دارد اما سازمان حفظ‌نباتات همچنان حامي واردات همان سموم مشابه است-و همچنين شفاف‌سازي جدول و سموم پرخطر و كم‌خطر-كه با دستكاري آن صدها ميليون دلار جابه‌جا مي‌شد-، صداي توليدكنندگان سموم نباتي را درآورده است.

حدود 5 ماه پيش وزير، يك مدير جوان و پرانرژي را كه تحصيلات اگرواكولوژي-تحصيلاتي كه هدف نهايي آن توليد محصولات كشاورزي با سموم كمتر است- به رياست سازمان حفظ‌نباتات انتخاب كرد تا سازمان از مجوزهاي دروغين، رانت‌هاي فراوان، فساد رايج و البته از حمايت واردكنندگان خارج شود.

دكتر محمدرضا درگاهي، مدير كل سابق حراست وزارتخانه، طي يكي دو ماه پيش از پذيرش مسئوليت تقريبا همه جوانب كار را مرور كرد و اطلاعات جامعي همراه با جداول و ميزان تخلفات و حتي نام متخلفين به دست آورد كه اميدواري فراواني براي 50-60 كارخانه رسمي توليدكننده انواع سموم دفع آفات نباتي، قارچ‌كش‌ها و ... به همراه داشت.

كارخانه‌داراني كه درد توليد دارند و گرچه 10 برابر نياز كشور ظرفيت و امكان و تجهيزات توليد دارند اما مافياي واردات به آن‌ها، به رئيس سازمان و به كشاورزان دهن‌كجي كرده و حتي در بيرون از سازمان شايع مي‌كنند رئيس مافياي واردات، خود را به‌عنوان مشاور سازمان مطرح و مي‌گويند در جلساتي، رئيس سازمان تا چند مرتبه تلفني با چنين مشاوري صلاح و مشورت مي‌كند.

همگان منتظرند تا رئيس سازمان حفظ‌نباتات از اين شايعه، اعلام برائت عملي نموده و پاسخ بدهد كه:

• چرا از 90 يا 100 قلم سموم ساخت داخل تنها رضايت به ممنوعيت فقط 30 قلم داده است؟

• چرا لابي‌هاي واردكنندگان موجب شد تا 30 قلم ممنوعيت به 14 قلم كاهش پيدا كند؟

• چرا همين 14 قلم-7درصد از كل سموم قابل ساخت- را كه قرار بود ممنوعيت ورود پيدا كند گستاخانه رفع ممنوعيت نشد و همچنان سود سرشار و ارز به جيب چيني‌ها و هندي‌ها سرازير مي‌شود.

البته كه چنين وارداتي آب به آسياب دشمن ريختن و دهن‌كجي به فرمان رهبر معظم انقلاب كه امسال را سال حمايت از توليد داخلي اعلام كرده، مي‌باشد- . گرچه سنگرسازان بي‌سنگر توليد، قائل به حذف كامل واردات نيستند و تنها برحق حداقلي خود كه پس از ماه‌ها جلسه و نشست و كارگروه با مديريت سازمان و معاونت‌ها كسب كرده‌اند پاي مي‌فشرند- يا مي‌گويند لااقل لوگو و آرم حمايت از توليد داخلي از روي آن‌ها برداشته شود.

از طرفي به‌طور ميانگين 30درصد مواد توليدي سموم -تكنيكال- از خارج وارد مي‌شود و 70درصد آن توليد داخل است اما متأسفانه به دليل تضعيف پول رايج و گراني 300 تا 400 درصدي ارز، حدود 16 تا 20 قلم لوازم و مواد داخلي از 100 تا 400درصد گران شده -به‌عنوان مثال رنگ در برخي موارد همچون سموم ضدعفوني كه سال گذشته هر كيلو 70 هزار تومان بود در مهر ماه 380 هزار تومان عرضه مي‌شد- و درد افزايش 9درصد ارزش افزوده همراه همه اين نگراني هاست.

كار نيك و حسنه رئيس جديد سازمان نصب ميز خدمت، جلو درب ورودي سازمان است كه ظاهرا بايد اهدافي را دنبال كند:

• راهنمايي مراجعين و كاهش هدر رفت‌ها

• جلوگيري از موازي كاري و مراجعات مكرر

• پيشگيري از لابي و رانت خواري احتمالي

واقعا جاي اين سوال وجود دارد كه؛ كارمند ميز خدمت آنقدر اشراف و توانايي دارد تا پذيراي يك مدير 60-70 ساله كارخانه باشد. مدير كارخانه‌اي كه  تجربه‌اش بيشتر از سابقه تاسيس سازمان و حتي از عمر رئيس سازمان است.  اين مدير كارخانه در اين زمينه كار كرده، تجربه كسب نموده و كشور را از ورود سموم بي‌نياز كرده‌است.

مديراني در بخش خصوصي سم فعاليت مي‌كنند كه همه معاونين و مديران ذيربط در وزارتخانه يا شاگرد دانشكده آن‌ها بوده يا پدر و برادر و خودشان به نوعي همكار نگارنده در بازديد از يك كارخانه توليد سموم دفع آفات شاهد تكرار كلمات «وزير من... وزير من» از دهان مدير كارخانه بود. وقتي دليل اين نوع خطاب به وزير كشاورزي سوال شد پاسخ شنيده شد كه او با رأي من و ديگر كشاورزان و براي گشايش كارها، وزير شده است. اگر صحبت و دستور و ابلاغ او خلاف توليد و كار ما باشد فردا صبح در اتاق كارش حاضر مي‌شوم و او موظف است مرا توجيه كند يا توجيه مرا بپذيرد.

آيا كارمند و پيشخدمت پشت«ميز خدمت» مي‌تواند با سم‌سازان چنين كند. اصلا آيا فضاي ورود و صندلي و ميز اطراف ميز خدمت به نحوي هست كه چنين مديراني از آمدن به سازمان پشيمان نشوند.

مرداني كه نخستين سموم كشاورزي ايران را ساخته‌اند، نخستين اساتيد دانشگاه و دانشكده كشاورزي بوده‌اند. ده‌ها و صد‌ها لوح تقدير و تشويق به امضاء رئيس جمهور، وزراي كشاورزي و صنعت، معدن و تجارت و اتاق بازرگاني و... گرفته، چهره ماندگار، كارآفرين كارآفرينان، رعايت‌كننده حقوق مصرف‌كننده و... لقب گرفته‌اند، با توليد سموم مشابه آمريكايي و ممانعت از ورود سموم آمريكايي مشت واقعي به دهان آمريكا كوبيده‌اند؛ آنوقت شاهد پخش اين شايعه باشند كه رانت‌خواران و مافياي واردكنندگان سموم با احكام نامريي مشاور رئيس سازمان شده و آنجا خط مي‌دهند.

چرا برخي، سازمان را «سازمان حفظ واردات سموم مشابه ساخت داخل» نام نهاده‌اند. سازمان حفظ نباتات آيا فقط مرز ممنوع ورود دلسوختگان است يا ميز خدمت براي تسريع در كار توليدكنندگان، خدمات‌دهندگان، توزيع‌كنندگان، محققين و كارشناسان امور سم؟

چرا بايد رويه‌اي اعمال شود كه قدر مديران دلسوخته و ارشد بخش خصوصي به خاطر دست و دلبازي مجوز ورود سموم قابل ساخت داخل و بي‌توجهي به نظرات و خواسته‌هاي منطقي آن‌ها را شاهد باشيم.

راستي چرا در حالي كه سال زراعي 96-97 و برداشت محصول پايان يافت و سال زراعي جديد 97-98 يك ماه از عمر خود را پشت سرگذاشت هنوز شاهد يك نشست خبري، رسانه‌اي از سوي رئيس سازمان حفظ نباتات و پاسخ به نقدها و چالش‌ها نيستيم؟!

نشریه دام و کشت و صنعت - شماره  ۲۲۲ - سال ۱۳۹۷

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow